Προκαλούνται προβλήματα της όρασης, συνήθως και στους δύο οφθαλμούς. Είναι σύνηθες να παρατηρείται θολή όραση ή διπλωπία και να “χάνετε” η όρασή για λίγα δευτερόλεπτα. Άλλα συμπτώματα είναι πονοκέφαλος, ζάλη και έμετος.

ΟΠΤΙΚΗ ΝΕΥΡΙΤΙΔΑ
Η οπτική νευρίτιδα είναι φλεγμονή του οπτικού νεύρου- μια δέσμη νευρικών ινών που μεταδίδει οπτικές πληροφορίες από τον οφθαλμό στον εγκέφαλο. Τα συμπτώματα της περιλαμβάνουν άλγος κατά την κίνηση των οφθαλμών και παροδική απώλεια της όρασης στο έναν οφθαλμό.

Τα σημεία και συμπτώματα της οπτικής νευρίτιδας μπορεί να είναι η πρώτη ένδειξη σκλήρυνσης κατά πλάκας (MS).

ΣΥΝΔΡΟΜΟ Guillain-Barré

Το σύνδρομο Guillain-Barré είναι μια νευρολογική, αυτοάνοση πάθηση που χαρακτηρίζεται από ταχέως αναπτυσσόμενη μυϊκή αδυναμία. Το σύνδρομο ακολουθείται συνήθως από μια περίοδο ασθένειας όπως μια ιογενή ή βακτηριακή λοίμωξη. Η ακριβής αιτία του συνδρόμου Guillain-Barre είναι άγνωστη.

Τα συμπτώματα είναι:

– διπλωπία ή αδυναμία κίνησης των οφθαλμών

– αιμωδίες στα δάχτυλα των άνω ή και κάτω άκρων

– αδυναμία των κάτω άκρων που εξαπλώνεται στο πάνω μέρος του σώματος

– ασταθές περπάτημα ή αδυναμία στην βάδιση ή στην ανάβαση των σκαλιών

– δυσκολία στις κινήσεις του προσώπου, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας, της μάσησης ή και της κατάποσης

– δυσκολία στον έλεγχο της ουροδόχου κύστης ή στη λειτουργία του εντέρου

– ταχύς καρδιακός ρυθμός

– δυσκολία στην αναπνοή

ΣΥΝΔΡΟΜΟ Miller Fisher

Χαρακτηρίζεται από παράλυση των μυών του οφθαλμού και μη φυσιολογικό συντονισμό τους, απουσία των αντανακλαστικών των τενόντων και αταξία. Το σύνδρομο Miller Fisher είναι μια σπάνια, επίκτητη νόσος του νευρικού συστήματος. Όπως και στο σύνδρομο Guillain-Barré, τα συμπτώματα μπορεί να προηγηθούν μιας ιογενούς συνδρομής. Πρόσθετα συμπτώματα περιλαμβάνουν γενικευμένη μυϊκή αδυναμία και αναπνευστική ανεπάρκεια.

ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

Η κεντρική αρτηρία του αμφ/δούς είναι το αγγείο που αιματώνει τον οφθαλμό. Η απόφραξή της από έμβολο ή σπασμό δημιουργεί αιφνίδια, ανώδυνη απώλεια της οράσεως.

ΑΠΟΦΡΑΞΗ ΦΛΕΒΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΥΣ

Η απόφραξη της κεντρικής ή κλάδο της φλέβας του αμφ/δούς προκαλείται από θρόμβο.

Είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άτομα με διαβήτη και πιθανώς υψηλή αρτηριακή πίεση, με υψηλά επίπεδα χοληστερόλης ή άλλα προβλήματα υγείας – αθηροσκλήρυνση, που επηρεάζουν τη ροή του αίματος.

ΕΝΔΟΦΘΑΛΜΙΤΙΔΑ

Είναι σοβαρή φλεγμονή εντός του οφθαλμικού βολβού. Μπορεί να συμβεί μετά από οποιαδήποτε οφθαλμική χειρουργική επέμβαση ή μετά από τον τραυματισμό των οφθαλμών.

ΚΕΡΑΤΙΤΙΔΑ

Αυτή είναι μια φλεγμονή του κερατοειδούς που μερικές φορές εμφανίζεται όπου ο λοιμώδης παράγοντας είναι βακτήριο ή μύκητας.

Στα συμπτώματα της κερατίτιδας περιλαμβάνονται: έντονο άλγος, μειωμένη οπτική ευκρίνεια, ευαισθησία στο φως και εκκρίσεις.

ΠΑΡΕΣΗ ΚΡΑΝΙΑΚΩΝ ΝΕΥΡΩΝ

Ανάλογα του κρανιακού νεύρου που υπέστη βλάβη, καταγράφεται και η αντίστοιχη συμπτωματολογία. Ο επιτυχής προσδιορισμός του κρανιακού νεύρου και του εξωφθάλμιου μυός που ευθύνονται για διπλωπία, διεσταλμένη ίριδα και οφθαλμοπληγία, θα καθοδηγήσουν για την σωστή θεραπευτική προσέγγιση.

The post COVID 19 & Οφθαλμός appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ; Η απόφραξη του συστήματος προκαλεί υπερέκκριση δακρύων (επιφορά) εντός του οφθαλμού και στην παρειά. Αυτό συμβαίνει συνήθως εντός του πρώτου μήνα της ζωής. Τα βλέφαρα μπορεί να είναι ερυθρά και οιδηματώδη (μερικές φορές κολλημένα μαζί) με εκκρίσεις. Σοβαρές περιπτώσεις οδηγούν σε επιμόλυνση του συστήματος των δακρυϊκών αγωγών (δακρυοκυστίτιδα).

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλει υπό διαφορετικές συνθήκες, όπως σε ασθένειες του ανώτερου αναπνευστικού ή η έκθεση σε εξωτερικούς χώρους, όπως ο άνεμος ή το κρύο.

ΠΩΣ ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΑΙ; Ο οφθαλμίατρος είναι σε θέση να εκτελέσει ορισμένες εξετάσεις στο γραφείο για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Ωστόσο, άλλες σοβαρές αιτίες της επιφοράς σε βρέφη, όπως το γλαύκωμα και οι λοιμώξεις του κερατοειδούς θα πρέπει να αποκλείονται.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ; Η απόφραξη των δακρύων υποχωρεί αυτόματα σε υψηλό ποσοστό περιπτώσεων πριν από την ηλικία των 8 έως 10 μηνών. Όταν η απόφραξη είναι επίμονη, μπορεί να συνίσταται μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες θεραπείες: μασάζ δακρυϊκών σημείων, τοπικές αντιβιοτικές οφθαλμικές σταγόνες, διαστολή του δακρυϊκού πόρου και καθετηριασμό του. Η χορήγηση τοπικών αντιβιοτικών κολλυρίων, ειδικά σε πρόωρα βρέφη, θα πρέπει να γίνεται εν γνώσει του οφθαλμιάτρου για την αποφυγή της εξάπλωσης της μολυσματικής διεργασίας από τον δακρυϊκό σάκο με κίνδυνο ανάπτυξης ανθεκτικής χλωρίδας που προκαλεί η χρόνια λοίμωξη.

ΠΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΕΙΤΑΙ Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ; Εάν ο δακρυϊκός πόρος παραμείνει φραγμένος μετά την ηλικία των 8 έως 10 μηνών, υπάρχει μικρή πιθανότητα να επιλυθεί η απόφραξη από μόνη της. Πέρα αυτού του χρονικού περιθωρίου, πραγματοποιείται χειρουργική αποκατάσταση της πάθησης.

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ; Ένας καθετήρας (που μοιάζει με λεπτό ίσιο σύρμα) περνά μέσω του δακρυϊκού αγωγού και στη μύτη με αποτέλεσμα να διευρύνει το σύστημα των δακρυϊκών αγωγών και να εξαλείψει τις μεμβράνες που το εμποδίζουν.

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ; Θα χρειαστεί σύντομη γενική αναισθησία από εξειδικευμένο αναισθησιολόγο. Μερικές φορές χρειάζεται η συνεργασία με παιδο-Ω.Ρ.Λ.

ΠΟΣΟ ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΩΝ ΑΓΩΓΩΝ; Η διεύρυνση των δακρυϊκών αγωγών είναι γενικά πολύ επιτυχής. Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί, αλλά μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί μια πιο περίπλοκη επέμβαση δημιουργώντας χειρουργικά μια επικοινωνία μεταξύ του δακρυϊκού αγωγού και του εσωτερικού της μύτης (δακρυοασκορινοστομία).

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Η δακρυοκυστίτιδα είναι μια σπάνια επιπλοκή που μπορεί να συμβεί σε έναν φραγμένο δακρυϊκό πόρο. Εκδηλώνεται ως οδυνηρό, ερυθρό οίδημα της περιοχής που μερικές φορές σχετίζεται με συστηματικές εκδηλώσεις όπως πυρετό και κακουχία. Πρόκειται για μια ιατρική έκτακτη ανάγκη που χρήζει εισαγωγή στο νοσοκομείο και θεραπεία με συστηματικά αντιβιοτικά.

Δακρυοκήλη ή αμνιοκήλη. Εκδηλώνεται κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής και θέτουν το παιδί σε κίνδυνο αναπνευστικής δυσχέρειας και χρήζει άμεσης χειρουργικής επέμβασης.

The post Απόφραξη ρινοδακρυϊκού συστήματος appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Υπολογίζεται ότι 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ήτανε μύωπες το έτος 2000, και προβλέπεται ότι έως το έτος 2050 ο αριθμός αυτός θα φτάσει τα 4,8 δισεκατομμύρια.

Ο αριθμός των παιδιών με μυωπία έχει διπλασιαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία 50 χρόνια, με την εμφάνιση της πάθησης σε παιδιά νεότερης ηλικίας από ότι στις προηγούμενες γενιές. Η ηλικία της έναρξης της μυωπίας είναι ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας της υψηλής μυωπίας στη μεταγενέστερη παιδική ηλικία. Τα παιδιά με πρώϊμη έναρξη μυωπίας αποτελούν ομάδα αυξημένου κινδύνου, καθώς θα έχουν μεγαλύτερη διάρκεια της νόσου, υψηλότερων βαθμών (διοπτριών) της μυωπίας, καθώς οι οφθαλμοί συνεχίζουν να μεγαλώνουν σε συνάρτηση με την ανάπτυξη του παιδιού, και διατρέχουν κίνδυνο να εκδηλώσουν υψηλή μυωπία, όπως και εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Σε πρόσφατες μελέτες, οι παράγοντες κινδύνου για την έναρξη της μυωπίας σε μαθητές περιλάμβαναν μειωμένο χρόνο σε εξωτερικό ανοιχτό χώρο, έκθεση σε αμυδρό φως, τη χρήση λαμπτήρων LED για εργασία στο σπίτι, μειωμένες ώρες ύπνου, απόσταση ανάγνωσης και κοντινής εργασίας μικρότερης από 25 cm και διαβίωση σε αστικό περιβάλλον.Αν και η θολή όραση που σχετίζεται με το μυωπικό διαθλαστικό σφάλμα μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί με διορθωτικά γυαλιά ή φακούς επαφής, το πρόβλημα της μυωπίας είναι κάτι περισσότερο από το οπτικό σφάλμα. Η μυωπία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για την όραση οφθαλμικών παθήσεων όπως αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, γλαύκωμα και κατά συνέπεια σημαντική οπτική δυσλειτουργία. Ενώ οι υψηλότερες διοπτρίες μυωπίας είναι υπεύθυνες για σχετιζόμενη οφθαλμική παθολογία, ακόμη και στα χαμηλά επίπεδα μυωπίας (- 0,75 έως – 3,00 διοπτριών) παρατηρούνται αλλοιώσεις των οφθαλμών.

Συνεπώς απαιτούνται στρατηγικές για την καθυστέρηση της εμφάνισης μυωπίας και την επιβράδυνση της προόδου της για την αποφυγή των επιπλοκών.Η ικανότητα αναγνώρισης των παιδιών που διατρέχουν κίνδυνο μυωπίας ή εκείνων που είναι πιθανό να αναπτύξουν υψηλότερα επίπεδα μυωπίας, θα ήταν επωφελής επιτρέποντας την ευκαιρία για την εφαρμογή προληπτικών μέτρων, όπως συμβουλές για τον τρόπο ζωής (π.χ. αύξηση του χρόνου που αφιερώνεται σε εξωτερικούς χώρους, μείωση του χρόνου στην κοντινή ενασχόληση) ή θεραπείες ελέγχου μυωπίας, συμπεριλαμβανομένων φαρμακολογικών ή οπτικών παρεμβάσεων. Οι κληρονομικοί παράγοντες σε ενήλικες που πρωτοεμφανίσανε μυωπία σε ηλικία 6-7 ετών είναι παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση μυωπίας στους απογόνους τους στην παιδική ηλικία. Τα παιδιά με τουλάχιστον έναν μυωπικό γονέα είχαν πάνω από έξι φορές τον μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν μυωπία σε ηλικία έως δέκα ετών. Συμπερασματικά, η καθυστέρηση της εμφάνισης της μυωπίας αποτελεί βασικό παράγοντα για τον περιορισμό του μεγέθους των βαθμών της.

Με τον σωστό και προληπτικό έλεγχο των παιδιών στην προσχολική και σχολική ηλικία μειώνεται ο κίνδυνος μη αναστρέψιμων επιπλοκών της μυωπίας και της ορθής αντιμετώπισης της.

The post Η επιδημιολογία της μυωπίας appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ;

Η απόφραξη του συστήματος προκαλεί υπερέκκριση δακρύων (επιφορά) εντός του οφθαλμού και στην παρειά. Αυτό συμβαίνει συνήθως εντός του πρώτου μήνα της ζωής. Τα βλέφαρα μπορεί να είναι ερυθρά και οιδηματώδη (μερικές φορές κολλημένα μαζί) με εκκρίσεις. Σοβαρές περιπτώσεις οδηγούν σε επιμόλυνση του συστήματος των δακρυϊκών αγωγών (δακρυοκυστίτιδα).
Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλει υπό διαφορετικές συνθήκες, όπως σε ασθένειες του ανώτερου αναπνευστικού ή η έκθεση σε εξωτερικούς χώρους, όπως ο άνεμος ή το κρύο.

ΠΩΣ ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΕΤΑΙ;

Ο οφθαλμίατρος είναι σε θέση να εκτελέσει ορισμένες εξετάσεις στο γραφείο για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Ωστόσο, άλλες σοβαρές αιτίες της επιφοράς σε βρέφη, όπως το γλαύκωμα και οι λοιμώξεις του κερατοειδούς θα πρέπει να αποκλείονται.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

Η απόφραξη των δακρυϊκών σωληναρίων υποχωρεί αυτόματα σε υψηλό ποσοστό περιπτώσεων πριν από την ηλικία των 8 έως 10 μηνών. Όταν η απόφραξη είναι επίμονη, μπορεί να συνίσταται μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες θεραπείες: μασάζ δακρυϊκών σημείων, τοπικές αντιβιοτικές οφθαλμικές σταγόνες, διαστολή του δακρυϊκού πόρου και καθετηριασμό του. Η χορήγηση τοπικών αντιβιοτικών κολλυρίων, ειδικά σε πρόωρα βρέφη, θα πρέπει να γίνεται εν γνώσει του οφθαλμιάτρου για την αποφυγή της εξάπλωσης της μολυσματικής διεργασίας από τον δακρυϊκό σάκο με κίνδυνο ανάπτυξης ανθεκτικής χλωρίδας που προκαλεί η χρόνια λοίμωξη.

ΠΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ;

Εάν ο δακρυϊκός πόρος παραμείνει φραγμένος μετά την ηλικία των 8 έως 10 μηνών, υπάρχει μικρή πιθανότητα να επιλυθεί η απόφραξη από μόνη της. Πέρα αυτού του χρονικού περιθωρίου, πραγματοποιείται χειρουργική αποκατάσταση της πάθησης.

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ;

Ένας καθετήρας (που μοιάζει με λεπτό ίσιο σύρμα) περνά μέσω του δακρυϊκού αγωγού και στη μύτη με αποτέλεσμα να διευρύνει το σύστημα των δακρυϊκών αγωγών και να εξαλείψει τις μεμβράνες που το εμποδίζουν.

ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ;

Θα χρειαστεί σύντομη γενική αναισθησία από εξειδικευμένο αναισθησιολόγο. Μερικές φορές χρειάζεται η συνεργασία με παιδο-Ω.Ρ.Λ.

ΠΟΣΟ ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΪΚΩΝ ΑΓΩΓΩΝ;

Η διεύρυνση των δακρυϊκών αγωγών είναι γενικά πολύ επιτυχής. Η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί, αλλά μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί μια πιο περίπλοκη επέμβαση δημιουργώντας χειρουργικά μια επικοινωνία μεταξύ του δακρυϊκού αγωγού και του εσωτερικού της μύτης (δακρυοασκορινοστομία).

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
Η δακρυοκυστίτιδα είναι μια σπάνια επιπλοκή που μπορεί να συμβεί σε έναν φραγμένο δακρυϊκό πόρο. Εκδηλώνεται ως οδυνηρό, ερυθρό οίδημα της περιοχής που μερικές φορές σχετίζεται με συστηματικές εκδηλώσεις όπως πυρετό και κακουχία. Πρόκειται για μια ιατρική έκτακτη ανάγκη που χρήζει εισαγωγή στο νοσοκομείο και θεραπεία με συστηματικά αντιβιοτικά.
Δακρυοκήλη ή αμνιοκήλη. Εκδηλώνεται κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής και θέτουν το παιδί σε κίνδυνο αναπνευστικής δυσχέρειας και χρήζει άμεσης χειρουργικής επέμβασης.

The post Συγγενής απόφραξη των ρινοδακρυϊκών αγωγών appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

The post Διαθλαστικές επεμβάσεις appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Ο Στραβισμός και η αντιμετώπισή του

Εκτιμάται ότι 13 εκατομμύρια στον κόσμο πάσχουν από στραβισμό.

Σε φυσιολογικές συνθήκες οι 6 μύες που ελέγχουν την κίνησή των οφθαλμών, συνεργάζονται και στρέφουν αυτούς προς την ίδια κατεύθυνση. Όταν οι άξονες της οράσεως των δύο οφθαλμών δεν είναι παράλληλοι, παρουσιάζεται στραβισμός (Εικ.1). O βαθμός του στραβισμού ποικίλλει από ελάχιστες μοίρες, που πολλές φορές δεν γίνεται καν αντιληπτός από τους γονείς, μέχρι πολλές μοίρες.

          Εικ.1 Εσωτροπία δεξιού οφθαλμού

Τι προκαλεί τον στραβισμό;

Στις περισσότερες περιπτώσεις πιθανολογείται ανωμαλία του νευρομυϊκού συστήματος στην κινητικότητα των οφθαλμών.

Αίτια :

• Κληρονομικότητα. Το ποσοστό ανέρχεται στο 30% όταν υπάρχει κι άλλο μέλος της οικογένειας με στραβισμό.
• Διαθλαστικά προβλήματα που δεν έχουν επιλυθεί
• Εγκεφαλική πάρεση
• Σύνδρομο Down ( σε ποσοστό 20-60%)
• Όγκοι εγκεφάλου
• Τραύματα
• Νόσος Graves

Πότε εμφανίζονται τα συμπτώματα;

Στην ηλικία των 3 – 4 μηνών, το βρέφος μπορεί να εστιάσει σε μικρά αντικείμενα και οι οφθαλμοί είναι ευθυγραμμισμένοι. Ένα βρέφος 6 μηνών εστιάζει σε αντικείμενα που βρίσκονται σε διάφορες αποστάσεις.

Ο στραβισμός εκδηλώνεται σε βρέφη και μικρά παιδιά συνήθως στην ηλικία των 3 ετών. Όμως μπορεί να έχουμε εμφάνιση στραβισμού σε μεγαλύτερα παιδιά και σε ενήλικες, όπου απαιτείται άμεση εξέταση από τον Οφθαλμίατρο.

Ψευδοστραβισμός

Είναι η κατάσταση όπου ψευδώς δίνεται η εντύπωση ότι υπάρχει στραβισμός, ενώ οι οφθαλμοί είναι ευθυγραμμισμένοι προς την ίδια κατεύθυνση. Όταν αναπτύσσεται το βρέφος και κατά προέκταση το πρόσωπό του, το φαινόμενο αυτό εξαλείφεται.

Ποιες κατηγορίες στραβισμού έχουμε;

• Προσαρμοστική εσωτροπία
• Διαλείπουσα εξωτροπία
• Συγγενή εσωτροπία

Θεραπεία :

Ένας στραβισμός, εκτός από το αισθητικό πρόβλημα που παρουσιάζει, έχει σημαντικές συνέπειες στην εν γένει λειτουργία της όρασης.

• Διορθωτικά γυαλιά
• Εφαρμογή πρισμάτων
• Ασκήσεις ορθοπτικής
• Τεχνική επικάλυψης του ενός οφθαλμού, αν συνυπάρχει αμβλυωπία (Εικ.2)
• Χειρουργική αποκατάσταση
• Συνδυασμός των παραπάνω

        Εικ.2 Τεχνική επικάλυψης του υγιή οφθαλμού

• Στο ιατρείο γίνεται πλήρης μελέτη στραβισμού, (ορθοπτική μελέτη – σκιασκοπία – χρήση πρισμάτων) και καταγραφή του περιστατικού για την ορθή παρακολούθησή του.
• Κατά την επέμβαση του στραβισμού, γίνεται επανατοποθετήση των εξοφθάλμιων μυών. Η επέμβαση πραγματοποιείται στα παιδιά με γενική αναισθησία, ενώ στους ενηλίκους υπάρχει και η επιλογή της τοπικής αναισθησίας με αναισθητικές σταγόνες. Η διάρκεια είναι από 45΄ μέχρι 60΄, ανάλογα με την περίπτωση. Η νοσηλεία συνήθως είναι μιας ημέρας.

Και μετά την θεραπεία τι αναμένεται;

Ο ασθενής πραγματοποιεί επίσκεψη στο ιατρείο για εκτίμηση της ανταπόκρισης της θεραπείας. Αν ο στραβισμός διαγνωσθεί έγκαιρα και αντιμετωπιστεί ορθά, η όραση και η στερεοσκοπική αντίληψη θα διορθωθούν.

The post Στραβισμός appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Η αμβλυωπία, το «τεμπέλικο μάτι», χαρακτηρίζεται όταν ο ένας οφθαλμός έχει λιγότερη όραση από τον έτερο (Εικ.1). Επειδή η επίπτωση της, αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, είναι μόνιμη, είναι σημαντικό το παιδί να υποβάλλεται σε τακτικούς οφθαλμολογικούς ελέγχους.

              Εικ.1 Αμβλυωπία δεξιού οφθαλμού

Ποια είναι τα αίτια:

• Η διαθλαστική διαφορά μεταξύ των δύο οφθαλμών.
• Ο στραβισμός, η μη ευθύγραμμη θέση των οφθαλμών, επίσης μπορεί να οδηγήσει σε αμβλυωπία.
• Ο καταρράκτης, ο ενδοφθάλμιος όγκος, ή και κάποιος τραυματισμός μπορεί να δημιουργήσει θόλωση στον οπτικό άξονα και κατά προέκταση σε «αδράνεια» του παθολογικού οφθαλμού.

Πως γίνεται η διάγνωση;

Αρχικά ο παιδίατρος θα εκτιμήσει αν:

• υπάρχει η ρόδινη αντανάκλαση
• η κινητικότητα είναι σωστή
• οι οφθαλμοί έχουν ίδια όραση

Μετά θα πρέπει να υπάρξει αξιολόγηση από την Παιδοφθαλμίατρο. Στην πλειοψηφία των παιδιών, όταν επισκέπτονται την οφθαλμίατρο, η όραση ήδη έχει διαταραχθεί κατά πολύ.

Πως θεραπεύεται η αμβλυωπία;

Υπάρχουν διάφορες επιλογές θεραπείας στην αμβλυωπία. Όσο πιο μικρή είναι η ηλικία του παιδιού, που η σύνδεση μεταξύ οφθαλμών και εγκεφάλου ακόμα αναπτύσσεται, τόσο πιο καλά αποτελέσματα έχουμε.

Η θεραπεία ανταποκρίνεται καλύτερα σε παιδιά κάτω των 6 ετών, μέχρι και, περίπου, 10 ετών.

Θεραπευτική προσέγγιση:

• Διορθωτικά γυαλιά
• Τεχνική κάλυψης στον έναν οφθαλμό
• Ενστάλαξη κολλυρίου στον «καλό» οφθαλμό
• Χειρουργική αντιμετώπιση όταν υπάρχει και στραβισμός ή κάποιο νόσημα που εμποδίζει την δίοδο του φωτός στον οπτικό άξονα.

The post Αμβλυωπία appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Αντιμετώπιση Βλεφαρίτιδας και της δυσλειτουργίας των μεϊβομιανών αδένων

Τα παράσιτα Demodex βρίσκονται στους σμηγματογόνους αδένες και στους θυλάκους των τριχών, κυρίως της κεφαλής και του προσώπου στον άνθρωπο. Αποτελούν τους μεγαλύτερους και  πολυπλοκότερους οργανισμούς της μικροχλωρίδας του δέρματος. Η προσβολή με ακάρεα Demodex είναι συχνή. Όλες οι δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από τα ακάρεα Demodex συνοπτικά αναφέρονται με τον όρο δεμοδήκωση ή δεμοδησίδωση. H παθογένεση της δεμοδήκωσης είναι ελλιπώς κατανοητή μέχρι και σήμερα. Στην οφθαλμική δεμοδήκωση περιλαμβάνονται η βλεφαρίτιδα (Εικ.1) και το χαλάζιο (Εικ.2) από Demodex.

Εικ.1 Βλεφαρίτιδα αριστερού οφθαλμού

 Εικ.2 Χαλάζιο κάτω βλεφάρου

Στα περισσότερα άτομα η αύξηση των παρασίτων Demodex (Εικ.3) προκαλείται με ήπια συμπτώματα που αντιμετωπίζονται με απλές θεραπευτικές μεθόδους, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται η πάθηση, γεγονός που δυσχεραίνει την κατάσταση από την μη έγκαιρη ορθή αντιμετώπιση.

Εικ.3 Παράσιτο Demodex στο Ηλεκτρ. Μικροσκόπιο

• Στο ιατρείο, η διάγνωση και η θεραπεία της βλεφαρίτιδας πραγματοποιείται και παρακολουθείται σε χρονικό διάστημα ανάλογα της βαρύτητά της. Η εφαρμογή της θεραπείας στο ιατρείο διαρκεί συνολικά περίπου 20΄.
• Στόχος της θεραπευτικής προσέγγισης είναι η εξατομικευμένη αξιολόγηση της βαρύτητας της βλεφαρίτιδας, η ελαχιστοποίηση των συμπτωμάτων και η διατήρηση της νόσου σε ύφεση.

The post Βλεφαρίτιδα appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Καταρράκτης και Χειρουργική αντιμετώπισή του

Ο καταρράκτης εκδηλώνεται κυρίως σε ηλικίες 60 ετών και άνω, αν και  υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που προδιαθέτουν για ταχύτερη εμφάνισή του. Τέτοιοι παράγοντες είναι ο σακχαρώδης διαβήτης , η υψηλή μυωπία, η χρήση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. κορτιζόνη ), η ακτινοβολία και οι τραυματισμοί του οφθαλμού.

Συμπτώματα του καταρράκτη:

Προκαλεί ανώδυνη θόλωση της οράσεως, «φωτοστέφανα» γύρω από τα φώτα, κυρίως τις βραδινές ώρες, φωτοευαισθησία, διπλωπία και διαθλαστικές μεταβολές. Ο καταρράκτης, πιο συχνά, εμφανίζεται και στους δύο οφθαλμούς.

Αντιμετώπιση και μικροχειρουργική καταρράκτου:

Η απόφαση για επέμβαση δεν λαμβάνεται με βάση τον βαθμό ωρίμανσης του καταρράκτη αλλά πόσο επηρεάζει τον ασθενή στις καθημερινές δραστηριότητες του και στην ικανότητα ασφαλούς οδήγησης τη νύχτα.

• Στο ιατρείο πραγματοποιείται πλήρης μελέτη του καταρράκτη και εξατομικευμένη συζήτηση του επιθυμητού διαθλαστικού προβλήματος του ασθενούς.
• Η χειρουργική αντιμετώπιση του καταρράκτη πραγματοποιείται στα χειρουργεία μιας ημέρας, (One Day Surgery- ODS). Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται σε 15΄- 20΄, αν και απαιτείται συνολική παραμονή του ασθενούς στον χώρο περίπου 2 ώρες, για την σωστή προετοιμασία του.
• Μετά από έναν εκτενέστατο προεγχειρητικό έλεγχο, η         επέμβαση πραγματοποιείται με την ενστάλαξη τοπικού αναισθητικού κολλυρίου, όπου αφαιρείται ο θολός φακός και αντικαθίστανται από κορυφαίας ποιότητας  ενδοφακού, έτσι ώστε ν’ αντιμετωπιστούν και οι διαθλαστικές ανωμαλίες. Δίνονται μετεγχειρητικές οδηγίες και ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του.
• Ο ασθενής παρατηρεί άμεσα βελτίωση της οράσεως μετεγχειρητικά, αν και η πλήρης ίαση ολοκληρώνεται περίπου στις 4 βδομάδες μετά την επέμβαση.

Η εγχείρηση για τον καταρράκτη έχει ποσοστό επιτυχίας 95%, αν δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος.

The post Καταρράκτης appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.

Το γλαύκωμα είναι η δεύτερη αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Περίπου 80 εκατομμύρια άνθρωποι ανέπτυξαν γλαύκωμα μέχρι σήμερα. Εμφανίζεται συνήθως μετά τα 40 έτη.

Τι είναι το γλαύκωμα;

Η αιτιολογία του γλαυκώματος είναι πιθανώς πολυπαραγοντική, ωστόσο, η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση θεωρείται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου που οδηγεί σε προοδευτική χρόνια οπτική νευροπάθεια και ελλείματα του οπτικού πεδίου, που τελικά οδηγεί σε μόνιμη απώλεια της οράσεως εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και αποτελεσματικά.

Ποιοι είναι οι πιο συχνοί τύποι γλαυκώματος;

• Γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας
• Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

Ποιοι μπορεί να προσβληθούν από γλαύκωμα;

• Αν υπάρχει θετικό ιστορικό γλαυκώματος σε κάποιο μέλος της οικογένειας
• Σε διαβητικούς
• Σε τραυματισμό του οφθαλμού στο παρελθόν
• Σε χρήση κορτικοστεροειδών φαρμάκων

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Στα αρχόμενα στάδια της νόσου ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα, γι΄ αυτό και είναι σημαντική η συνεχής και τακτική παρακολούθηση από την Οφθαλμίατρο. Με την εξέλιξη της νόσου παρατηρείται απώλεια της περιφερικής όρασης – όραση σαν μέσα από «τούνελ» (Εικ.1).

                       Εικ.1 Προχωρημένο στάδιο γλαυκώματος

Επίσης μπορεί να παρατηρηθεί :

• Άλγος
• Ερυθρότητα
• Θολή και «νεφελώδης» όραση

Πως γίνεται η διάγνωση του;

• Μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης με την χρήση του τονόμετρου (Εικ.2)
• Με την εξέταση της βυθοσκόπησης
• Με την εξέταση των Οπτικών Πεδίων
• Με την Οπτική Τομογραφία Συνοχής (O.C.T)

  Εικ.2 Τονόμετρο χωρίς επαφή

Πως γίνεται η θεραπεία;

• Η μείωση της ΕΟΠ γίνεται αρχικά με την χρήση οφθαλμικών σταγόνων. Η θεραπεία για να είναι αποτελεσματική πρέπει να είναι συνεχής και τακτική.
• Με laser
• Χειρουργική αντιμετώπιση
• Στο ιατρείο γίνεται η εξέταση των Οπτικών Πεδίων, με ανάλυση Humphrey (Εικ.3). Η διαδικασία της εξέτασης είναι ανώδυνη, μικρής διάρκειας και παρέχοντας άμεσα αξιόπιστα αποτελέσματα (Εικ.4).

       Εικ.3 Οπτικό πεδίο τύπου Humphrey

• Είναι απαραίτητη εξέταση σε ασθενείς που έχουν υποψία / ιστορικό γλαυκώματος ή και εγκατεστημένο γλαύκωμα, για την σωστή παρακολούθησή του.
• Επίσης κρίνεται απαραίτητη η διαγνωστική προσέγγιση σε ασθενείς με Αγγειακά Εγκεφαλικά Επεισόδια, σε καλοήθεις όγκους του εγκεφάλου (προλακτίνωμα, καλοήθη ενδοκράνια υπέρταση σε παιδιά), όπως και σε κακοήθειες και σε σκλήρυνση κατά πλάκας.

                                   Εικ.4 Κατά την εξέταση των Οπτικών Πεδίων

The post Γλαύκωμα appeared first on ΕΥΔΟΚΙΑ Α. ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ.